‘Mam, ik had veel eerder moeten praten’.
Stichting Saarisnietgek is voortgekomen uit het project van de 17-jarige Sara Kuysters. Ze was bezig met een mentaal gezondheidsproject voor jongeren, terwijl ze zelf in behandeling én opgenomen was bij de ggz. Sara vertelde dat kinderen op de basisschool al bepaalde gevoelens hebben, die ze niet durven delen. Bang om raar of gek gevonden te worden of dat je er dan niet meer bijhoort. Sara wilde bereiken dat het voor kinderen vanzelfsprekend is dat alle gevoelens en gedachten er mogen zijn. Dat het wél goed is te praten en dat ze leren hiermee om te gaan. Levenslessen meegeven om stevig in de wereld te staan met zelfacceptatie en vertrouwen.
Sara sprak zelf veel te laat over haar diepste gevoelens, ze was bijna 16. Haar mentale problemen zijn te groot en onbeheersbaar geworden. Ze overleed op 25 juni 2017 aan zelfdoding.
De vier oprichters van de stichting, tevens ontwikkelaars van het magazine, hebben elk een persoonlijke relatie met Sara. Mirre en Bo als vriendinnen, José als tante en Elsbeth als moeder van Sara. Zij hebben met Sara over haar project gesproken en eraan meegewerkt. Ook vanuit hun professionele rol ervaren ze dat het eerder praten over mentale gezondheid van belang is. Ruim drieënhalf jaar na het overlijden van Sara is het viertal aan de slag gegaan met haar ‘legacy’ en hebben ze op 24 november 2020 Stichting Saarisnietgek opgericht. Ook de vader van Sara, Frans, is actief betrokken bij de stichting, als redacteur en beleidsadviseur. De ideeën van Sara zijn zorgvuldig onderzocht en beoordeeld en opgenomen in het beleidsplan van de stichting.